امروزه یکی از اصلی ترین مشکلات در تولید و بازارمصرف آب لیمو کشورشناسایی تقلبات در این فرآورده است. هدف از این تحقیق بررسی پارامترهای شیمیایی لازم برای شناسایی تقلبات در این صنعت است. بدین منظور در این تحقیق پارامترهای تعریف شده در استاندارد تدوین شده در سال 2016 توسط انجمن آبمیوه و نکتار اتحادیه اروپا برای اصالت سنجی آب لیموترش انتخاب شد و برروی 10 نمونه تجاری و 3 نمونه طبیعی این پارامترها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان می دهدکه وزن مخصوص نمونه هادر محدوده040/1-030/1 می باشد و اسیدیته نمونه ها بین6/67-55 (گرم بر لیتر) متغیر است. قند گلوگز برای نمونه ها بین 7/12-48/1 (گرم بر لیتر) در حالی که مقدار فروکتوز 81/9-13/0 (گرم بر لیتر) می باشد و بیشترین مقدار مواد معدنی مربوط به پتاسیم1350-10 (میلی گرم بر لیتر) و پس از آن سدیم، کلسیم، فسفر و منیزیم می باشد که مقدار آنها به ترتیب 907-63، 172-1/33، 135-صفر و 4/75-10 (میلی گرم بر لیتر) می باشد. در نمونه ها رنگ سنتزی و مواد نگهدارنده (اسید بنزوئیک و سوربات) مورد بررسی قرار گرفت که در تمامی نمونه ها مقدار قابل تشخیصی گزارش نشد. نتایج نشان می دهد 9 نمونه از 10 نمونه تجاری در بیش از یک فاکتور با حدود تعریف شده در استاندارد اتحادیه اروپا برای آب لیمو تجاری مطابقت ندارند (به عبارتی 9 نمونه از نمونه های تجاری تقلبی می باشند) لذا پیشنهاد می گردد این پارامترها در تجدید نظر استاندارد ملی به منظور بهبود روش تشخیص آب لیمو تقلبی در نظر گرفته شود.

رودخانه اشمک یکی از مهم ترین رودخانه های استان گیلان است که پس از عبور از شهرهای کوچصفهان، لشت نشا و زیباکنار و تلاقی با خروجی تالاب بین المللی بوجاق از داخل پارک ملی بوجاق به دریای خزر می ریزد. در سال 1385 کیفیت آب رودخانه اشمک شامل خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و میکروبی مورد اندازه گیری قرار گرفت. برای این منظور 8 ایستگاه انتخاب شد و در طی 4 فصل، عمل نمونه برداری و اندازه گیری فاکتورهای مختلف آب طبق روش استاندارد صورت گرفت. به طوری که میانگین دمای هوا 19.63 درجه سانتی گراد، میانگین دمای آب 17.65 درجه سانتی گراد، میانگین کدورت FTU 29.40، میانگین هدایت الکتریکی 1114.95 میکروموس بر سانتی متر، میانگین TDS معادل 678.03 میلی گرم در لیتر، میانگین TSSبرابر 38.58 میلی گرم در لیتر، میانگین قلیائیت کل 77.75 میلی گرم در لیتر، میانگین سختی کل 412.25 میلی گرم در لیتر، میانگین کلسیم 68.14 میلی گرم در لیتر، میانگین منیزیم 60.44 میلی گرم در لیتر، میانگین کلراید 133.45 میلی گرم در لیتر، میانگین سولفات 152.64 میلی گرم در لیتر، میانگین ارتوفسفات 0.08 میلی گرم در لیتر، میانگین توتال فسفات 0.63 میلی گرم در لیتر، میانگین آمونیوم 0.34 میلی گرم در لیتر، میانگین نیتریت 0.05 میلی گرم در لیتر، میانگین نیترات 0.81 میلی گرم در لیتر، میانگین اکسیژن محلول 7.24 میلی گرم در لیتر، میانگین 9.83 BOD میلی گرم در لیتر، میانگین  34.61 CODمیلی گرم در لیتر، میانگین شوری 490 میلی گرم در لیتر، میانگین  ،7.75 pHمیانگین اسیدیته 5.50 میلی گرم در لیتر، میانگین CO2 آزاد 4.86 میلی گرم در لیتر، میانگین توتال کلی فرم 33541 عدد در 100 میلی لیتر و میانگین فکال کلی فرم 5363 عدد در 100 میلی لیتر، به دست آمد.

هدف: بسیاری از افراد مانند جانبازان شیمیایی دراثر قرارگیری در معرض گازهای شیمیایی ممکن است اختلالاتی در دستگاه تنفسی داشته باشند که فعالیت ورزشی و حتی روزمره آنها را دچار اختلال می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات برخی از پارامترهای تنفسی جانبازان شیمیایی در وضعیت های مختلف بدنی (ایستادن، نشستن روی صندلی، طاقباز و درازکشیدن به پهلو) انجام شد.مواد و روش ها: 10 جانباز شیمیایی (سن 42.7±5 سال، قد 174.8±5.4سانتی متر و وزن 80.8±6 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. پارامترهای تنفسی شامل ظرفیت حیاتی با فشار (FVC)، حجم بازدمی با فشار در یک ثانیه (FEV1)، حجم جاری (TV)، اوج جریان بازدمی (PEF)، تهویه دقیقه ای (VE)، تواتر تنفسی (FB) و نسبت FEV1 به FVC در وضعیت های مختلف بدنی به وسیله دستگاه اسپیرومتری مورد اندازه گیری قرار گرفت. به منظور بررسی تفاوت میانگین هر یک از متغیرها بین وضعیت های مختلف، از آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که حجم های ریوی در وضعیت ایستادن نسبت به بقیه وضعیت ها تمایل به بالاتر بودن دارند هر چند این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (p³0.05).نتیجه گیری: تغییرات اندک مشاهده شده در پارامترهای تنفسی مصدومان شیمیایی در وضعیت های مختلف بدنی، می تواند از لحاظ بالینی مهم باشد و پیشنهاد می کند که بهترین وضعیت برای انجام فعالیت های بدنی و ورزشی در حالت ایستاده است و حتی المقدور از قرار گرفتن در دیگر وضعیت هایی که ممکن است عملکرد ریوی آنها را کاهش دهد اجتناب کنند.

زئولیت به عنوان یکی از جاذب های طبیعی در جذب فلزهای سنگین استفاده می شود. فعال سازی زئولیت های طبیعی با مواد گوناگون موجب افزایش ظرفیت جذب فلزهای سنگین این نوع جاذب ها می شود بدین منظور در این پژوهش از محلول سدیم کلرید و آمونیم کلرید برای اصلاح شیمیایی زئولیت طبیعی استفاده شد. طبق نتیجه های به دست آمده، زئولیت های اصلاح شده بi وسیله سدیم کلرید بالاترین توانایی جذب کادمیم را دارند. نتیجه تأثیر دانه بندی بر جذب نشان داد که افزایش جذب سطحی همزمان با کاهش اندازه ها را می توان با مشارکت تبادل یونی به همراه جذب سطحی داخلی یا خارجی توجیه نمود. همچنین در این مطالعه، تاثیر پارامترهای گوناگون بر جذب کادمیم توسط زئولیت اصلاح شده با سدیم کلرید، به کمک طراحی آزمایش آماری ترکیب مرکزی (CCD) بررسی شده است. تأثیر پارامترهایی مانند pH، زمان و دما به کمک ابزارهایی مانند نمودارهای سه بعدی و تحلیل واریانس در این مطالعه ارزیابی شد. با توجه به نتیجه ها، طبفه بندی اهمیت تاثیر متغیرهای گوناگون بر حذف کادمیم، به صورت زمان آزمایش < دمای واکنش < غلظت فلز < میزان pH است.

زمینه و هدف: آب یکی از اصلی ترین عوامل محدود کننده در دستیابی به توسعه پایدار است بخصوص علاوه بر محدودیت های کمی، از نظر کیفی نیز در معرض تهدید قرار داشته باشد. هدف از این تحقیق تعیین کیفیت آب قناتهای بخش مرکزی شهر بیرجند بوده است.روش بررسی: بدین منظور فاکتورهای آمونیاک، سختی کل، کلسیم، منیزیم، نیتریت، کلر، اکسیژن محلول، دما و pH در چهار منطقه اندازه گیری شدند. آنالیز غلظت پارامترهای فیزیکی و شیمیایی در نمونه های آب با استفاده از دستگاه Palintest صورت گرفت. همچنین از آزمون همبستگی پیرسون به منظور یافتن روابط بین پارامترها استفاده شد.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که غلظت سختی کل، آمونیاک و سختی کلسیم به ترتیب رنجی بین 490 تا 504، 0.1 تا 0.2 و 85 تا 125 میلی گرم بر لیتر بوده است. میانگین غلظت نیتریت، کلر و منیزیم به ترتیب رنجی بین 0.09-0.05، 0.09-0.30 و 39 تا 46 میلی گرم بر لیتر تعیین گردید. همچنین میانگین غلظت دما و pH به ترتیب برابر 21.2 تا 20.1 و 7.5 تا 8.2 اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بین دما و نیترات همبستگی معنی دار وجود داشت (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان داد که کلیه پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب قناتهای بخش مرکزی بیرجند کمتر از استانداردهای بهداشتی بوده و مشکلات بهداشتی برای مصرف انسان ندارد.